Integracje to codziennosc: Jira gada z Slackiem, monitoring z ntfy, skrypt z Entra. Ich wspolny jezyk to REST API i JSON. Kto to rozumie, ten spina systemy zamiast recznie przeklikiwac te same rzeczy.
REST — zasoby i metody HTTP
W REST wszystko jest **zasobem** pod adresem (**endpoint**), np. `/api/users/42`. Na zasobie wykonujesz **metody HTTP** — to CRUD po sieci.
| Metoda | Znaczenie | CRUD |
|---|---|---|
| GET | Pobierz zasob | Read |
| POST | Utworz nowy zasob | Create |
| PUT / PATCH | Zamien / zaktualizuj | Update |
| DELETE | Usun zasob | Delete |
Kody statusu HTTP
- **2xx sukces** — 200 OK, 201 Created, 204 No Content.
- **3xx przekierowanie** — 301/302.
- **4xx blad klienta** — 400 zle zapytanie, 401 brak uwierzytelnienia, 403 brak uprawnien, 404 nie ma.
- **5xx blad serwera** — 500 wewnetrzny, 503 niedostepny.
Rozroznienie 401 vs 403 to klasyk: 401 = 'nie wiem, kim jestes' (AuthN), 403 = 'wiem, kim jestes, ale Ci nie wolno' (AuthZ). Ta sama para co w module IAM.
JSON — format wymiany
{
"id": 42,
"login": "jkowalski",
"aktywny": true,
"role": ["user", "admin"],
"dzial": { "id": 3, "nazwa": "IT" }
}- Typy: tekst "...", liczba, `true/false`, `null`, tablica `[...]`, obiekt `{...}`.
- Zagniezdzanie dowolne (obiekt w obiekcie, tablica obiektow).
- To ten sam model co dict/list w Pythonie — dlatego tak dobrze sie spinaja.
Uwierzytelnianie i webhooki
# przyklad wywolania z tokenem (Bearer)
GET /api/issues?status=open
Authorization: Bearer eyJhbGciOi...
Accept: application/json**Webhook** odwraca model: zamiast Ty pytasz API co chwile (**polling**), to serwer SAM wysyla Ci POST, gdy cos sie stanie (np. nowy ticket). Efektywniejsze i szybsze niz ciagle odpytywanie.